Ο Καιρός του Τόξου

Ο διαγωνισμός του τόξου

Η Ομηρική Πολιτεία προκηρύσσει τον  παγκόσμιο διαγαλαξιακό  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΤΟΞΟΥ,  αναδύοντος Ηλίου ξημερώματα μιας όμορφης καινούργιας ημέρας ηριγένειας  Ηούς ,  1000000 χρόνια από την αρχή του μεγάλου  ταξιδιού του κομήτη  ISON για το ραντεβού του, την συνάντηση  με το πρωταρχικό  κέντρο  του  και, 2493 έτη από την μάχη της  Σαλαμίνας,  για το καλύτερο έργο άρθρο μελέτη με θέμα “Ο διαγωνισμός του τόξου”  στην Οδύσσεια. Το άρθρο θα  πρέπει να περιέχει  12000 περίπου λέξεις και θα συνδέει τα κάτωθι ερωτήματα σε ολοκληρωμένη  συμπεριεκτική απάντηση:

1.Πόσοι και ποιοι είναι οι σταθμοί  νησιά του Οδυσσέα, τι συμβολίζουν μαζί με τους πελέκεις, και  τα ονόματα των μνηστήρων σε συλλογικό και προσωπικό διαχρονικό επίπεδο; 2.Ποιος ο ρόλος του Ερμή και της Αθηνάς στη διαδρομή του Οδυσσέα; 3.Ποιο  είναι το  άνομο των μνηστήρων των δούλων τους και η ετυμηγορία του Οδυσσέα; 4. Είχε δικαίωμα ο Οδυσσέας να τους σκοτώσει; 5. Γιατί δεν απευθύνθηκε πρώτα στον λαό της Ιθάκης ; 6. Ποια είναι η πρόταση του Ομήρου  για ειρήνη στη σύγχρονη εποχή;

Για σύγχρονους Οδυσσείς και μόνο εφ όσον υφίστανται  ακόμη και είναι ζωντανοί στη ροκ  οδυσσειακή σκηνή

Το βραβείο στον νικητή ή την νικήτρια  θα είναι:

Α) Η προσωπογραφία του,  φιλοτεχνημένο  ιδιαίτερο  πορτραίτο  του  με το τόξο των Ομηρικών Επών

Β)Η συνέντευξη  του που θα μεταδοθεί σε όλο τον παγκόσμιο διαδίκτυο

Γ) Και το αρχικό ποσό των 500 ευρώ  εκ μέρους της Ομηρικής Πολιτείας  που κατατίθεται για τον σκοπό αυτό.

 Ήτοι την έρευνα την μελέτη  την κατανόηση των Ομηρικών Επών  μέσα από την   γνωστική και αυτογνωστική  πορεία μιας ανθρώπινη ζωής  καθώς επίσης και την δημιουργία του συλλόγου των Ομηριστών τόσο  στην Ελλάδα όσο  και στο εξωτερικό.

Η εργασία  μπορεί να είναι πρωτογενούς εμπνεύσεως και συλλογισμού και δευτερογενούς εφ όσον αναφέρεται η   πρωταρχική πηγή ή οι  αξιόπιστες πηγές  της  μελέτης έρευνας.

 Οργάνωση : Η Ομηρική Πολιτεία

Προθεσμία υποβολής των έργων μέχρι 21 Μαρτίου του 2014 την εαρινή ισημερία.

Όλα  έργα θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα αμέσως μετά  ελεύθερα στο κοινό

με σχόλια  και κριτικές  και ψηφοφορίες που θα ληφθούν υπ όψιν για την ανάδειξη των νικητών από την κριτική επιτροπή.

Το βραβείο , οι έπαινοι οι τιμητικές διακρίσεις και τα δώρα  θα απονεμηθούν 21 Ιουνίου 2014  στο θερινό ηλιοστάσιο.

Δικαίωμα συμμετοχής  στον διαγωνισμό  έχουν όλοι οι κάτοικοι  πολίτες της Γης και του σύμπαντος που αγαπούν και μελετούν τον Όμηρο

Παράλληλα  θα δοθούν τιμητικές διακρίσεις και έπαινοι με διάφορα δώρα σε ελεύθερα έργα και θέματα  φωτογραφίας ζωγραφικής  γραφιστικής ποιήματος  θεατρικού  έργου, διηγήματος,  άρθρου  έρευνας  μελέτης ερμηνείας  βίντεο τραγουδιού  σκίτσου με  θέματα από τα Ομηρικά  Έπη

Η Ομηρική Πολιτεία

των σύγχρονων Ομηρικών Επών, οι πολίτες της τα μέλη της οι φίλοι της και οι διαχειριστές της οι συνδιαχειριστές της σας εύχονται ημερόεσσα ψυχική σωματική και πνευματική υγεία υψηπετήεσσα  νοημοσύνη και καλή επιτυχία.

Διευκρινιστικές απαντήσεις θα δοθούν στη συνέχεια σε τυχόν απορίες και ερωτήσεις των ενδιαφερομένων

Ονειρικοί κρίκοι

Όταν ο Μορφέας συνάντησε τον Κεκουλέ.....σε κύκλους 
 Ο όμικρον μικρών και κεφαλαίων  ονείρων

Η δομή του βενζολίου διερευνήθηκε από το  Γερμανό χημικό Kekule το 1865.  25 χρόνια μετά, στο «φεστιβάλ βενζολίου» που διοργάνωσε η Γερμανική Χημική Ένωση ο Kekule σε κατάσταση ευφορίας διηγήθηκε πως έφτασε στη σύλληψη του τύπου του βενζολίου.: «Γύριζα την καρέκλα μου προς το τζάκι και λαγοκοιμήθηκα. Πάλι τα άτομα χοροπηδούσαν μπρος στα μάτια μου. Αυτή τη φορά οι μικρότερες ομάδες παρέμεναν από σεμνότητα στο πίσω μέρος. Μπορούσα τώρα να διακρίνω μεγαλύτερους συντακτικούς τύπους. Οι μακριές αλυσίδες στριφογύριζαν σαν φίδια. Αλλά δες! Τι ήταν αυτό; Ένα από τα φίδια δάγκωσε την ουρά του. Σαν να κτύπησε μια αστραπή! Ξύπνησα. Πέρασα, για μια ακόμα φορά, το υπόλοιπο της νύχτας επεξεργαζόμενος αυτή την εικόνα.»Χημεία  Β΄Λυκείου

Αρώματα και χρώματα ονείρων  σε Ομηρικούς κύκλους  φιλοσοφίας επιστήμης  πολιτικής και ποιητικής λογοτεχνίας
Κύκλοι Ονείρων

Μετέωρες Πολιτείες

Αναζητείται   Ιητήρ για πολιτικές πανδημίες και θρησκευτικές επιδημίες μετέωρων πολιτειών σε βήματα  ερωδιών. Επειγόντως...

Απόσπασμα από ένα πολύ επίκαιρο βιβλίο. «[...] Οι δυστυχίες, στην πραγματικότητα, είναι μια κοινή υπόθεση, αλλά δύσκολα τις πιστεύει κανείς όταν του πέσουν στο κεφάλι. Υπήρξαν στον κόσμο τόσες πανούκλες όσοι και οι πόλεμοι. Και παρ’ όλα αυτά οι πανούκλες και οι πόλεμοι πάντα βρίσκουν τους ανθρώπους το ίδιο απροετοίμαστους. Ο γιατρός Ριέ ήταν απροετοίμαστος, όπως και οι συμπολίτες μας και έτσι πρέπει να καταλάβουμε τους δισταγμούς τους. Και μ’ αυτόν τον τρόπο επίσης πρέπει να καταλάβουμε ότι μοιράστηκε ανάμεσα στην ανησυχία και την εμπιστοσύνη.

Όταν ξεσπάει ένας πόλεμος, οι άνθρωποι λένε: “Δε θα διαρκέσει πολύ, είναι πολύ ανόητο”. Κι αναμφίβολα ένας πόλεμος είναι σίγουρα πολύ ανόητος, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να διαρκέσει. Η ανοησία επιμένει πάντα και θα μπορούσε κανείς να το διακρίνει αν δε σκεφτόταν μόνο τον εαυτό του. Απ’ αυτήν την άποψη οι συμπολίτες μας ήταν σαν όλο τον κόσμο, σκέφτονταν τους εαυτούς τους και για να το πούμε κι αλλιώς ήταν ανθρωπιστές: δεν πίστευαν στις δυστυχίες. Η δυστυχία δεν είναι στα μέτρα του ανθρώπου, επομένως λέμε ότι η δυστυχία δεν είναι πραγματική, είναι ένα κακό όνειρο που θα περάσει. Αλλά δεν περνάει πάντα και από κακό όνειρο σε κακό όνειρο, είναι οι άνθρωποι που περνάνε και πρώτα πρώτα οι ανθρωπιστές, γιατί δεν πήραν τις προφυλάξεις τους.

Οι συμπολίτες μας δεν ήταν πιο ένοχοι από άλλους, ξεχνούσαν να είναι μετριόφρονες, αυτό είναι όλο και σκέφτονταν ότι όλα είναι ακόμη δυνατά για αυτούς -πράγμα που σήμαινε ότι οι δυστυχίες είναι αδύναμες. Συνέχιζαν να κάνουν επιχειρήσεις, να ετοιμάζουν ταξίδια, και να έχουν γνώμες. Πώς θα μπορούσαν να σκεφτούν την πανούκλα, που καταργεί το μέλλον, τις μετακινήσεις, τις συζητήσεις; Θεωρούσαν τους εαυτούς τους ελεύθερους και κανένας δε θα είναι ποτέ ελεύθερος, όσο υπάρχουν δυστυχίες». Η πανούκλα Καμύ DOC TV

Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν.

(από την «Εξορία της Ελένης», 1948)

Βροχή Λεόντων

ζ Οδύσσειας.....

.βῆ δ' ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος,

 ἀλκὶ πεποιθώς, 130

ὅς τ' εἶσ' ὑόμενος καὶ ἀήμενος, 

ἐν δέ οἱ ὄσσε δαίεται·

ΛΕΟΝΤΙΔΕΣ

Βροχή αστεριών 

 την Ηλιοδίτη  17 Νοεμβρίου  τα αστέρια των Λεοντιδών  στο ομηρικό  ουρανό  της Ελλάδος.

Αγέλαοι αγήνορες

υ Οδυσσείας

ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.        320
ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε Δαμαστορίδης Ἀγέλαος·

Αγέλαος
Γιος του Δαμάστορα, ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, που τον σκότωσε ο Οδυσσέας με το ακόντιό του। Οδύσσεια(υ 321, χ 131, χ 247).Από τον γιο του Οίνοπα, ενός μέθυσου από το κρασί μυστικών δείπνων, στον γιο του Δαμάστορα που δαμάζει όχι τα κύματα, αλλά τα πλήθη,
στον αγέλαστο σκυθρωπό οδηγό μιας αγέλης μάζας λαού, τον Αγέλαο. Με τις πλάτες και την υποστήριξη των δύο αρχηγικών μνηστήρων, ο Αγέλαος από ένα άκρατο ιδεαλισμό ποδηγετεί τον λαό φθάνοντας μέχρι ένα στυγνό υλισμό.Δικτάτωρ, λαϊκιστής, τυχοδιώκτης, πνευματιστής, υλιστής, θεοκρατικός, προλεταριακός, οδηγεί τις αμορφοποίητες μάζες σε μια άσκοπη αιματοχυσία .Εμμένων στις θέσεις του στην εξουσία, δεν διστάζει να σκοτώσει τον Ταύρο και να θυσιάσει το παιδί του για χάρη του σκοπού και όλα τα παιδιά του κόσμου να γνωρίζουν την φρίκη του πολέμου και της επανάστασης μιας σοσιαλιστικής βαρβαρότητας. Ο Ευρύμαχος-Ευρύνομος τον προωθεί με τα εκάστοτε μαζικά μέσα αποβλάκωσης της εποχής και τα παράθυρα, τις μάχες, τις πόρτες και τους νόμους που ανοίγει.
 Ο Κωνσταντίνος Ρωμαίος αυτοκράτωρ, δολοφόνος του γιου και της γυναίκας του .
Με το σύμβολο «εν τούτω νίκα», μιας αίρεσης που εξυπηρετούσε την χειραγώγηση και τον έλεγχο της μάζας προωθεί στην εξουσία την νέα θρησκεία που τον βολεύει.
Ζήτω ο θεός! Ζήτω ο παράδεισος. Κάτω ο άνθρωπος.
Ο Αντίνοος του ανταποδίδει την χάρη και τον ανακηρύσσει άγιο। Ο σταυρός μοσχοπουλιέται σε ατελείωτους τόνους και απορροφάται από την υπνωτισμένη μάζα σε κατάσταση παραφροσύνης.
Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών 1964- 1974. Σαν χθες και σήμερα

 Το αποκορύφωμα της παράνοιας της σχιζοφρένειας του Ελληνοχιστιανικού παντρολογήματος με την είσοδο του ‘Ηλιου στο Ταύρο ενός ταύρου ταυροφονιά εθνοσωτήρα.
Ιωσήφ Στάλιν, ο κόκκινος επαναστάτης και η δικτατορία του προλεταριάτου.
Τα παιδιά του τσάρου δολοφονούνται …γιατί ήταν παιδιά του.
«Στο δάσος των θεών» του ΑΛΓΚΙΜΑΝΤΑΣ ΠΟΥΙΠΑ δεν υπήρχαν ιδέες μόνο άνθρωποι που συντρίφθηκαν κάτω από αυτές. Για τους κομμουνιστές η πλοκή είναι unpolitical. Οι παραστάσεις ακυρώνονται και απαγορεύονται οι δημοσιεύσεις. Ο ίδιος γίνεται “ανεπιθύμητο” πρόσωπο. Ως ανεπιθύμητος, επιστρέφει στο στρατόπεδο στη φαντασία του, όπου οι νεκροί τον αποδέχονται. Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία! Από το μυθιστόρημα του BALIS SRUOGA “TO ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ”
Ζήτω το προλεταριάτο! Κάτω ο θεός. Καλώς ήλθατε στην κόλαση θεών και ανθρώπων.
Αδόλφος Χίτλερ! Ζήτω η ανώτερη φυλή και “ο θεός μαζί μας” στην επιγραφή που χαράσσεται στην ζωστήρα των στρατευμάτων του.Got mit uns. Φράση από το δευτερονόμιο, κ΄, 4, στην ομιλία που απευθύνει ο Γιαχβέ στου Ισραηλίτες. Με απόφαση του τα παιδιά δημόσιου  γερμανικού σχολείου υποχρεούνται κάθε πρωί να απαγγέλλουν την προσευχή για τον Ιησού μέσα στο εθνικοσοσιαλιστικό ράϊχ με τον αγκυλωτό σταυρό.Ο καθολικός Αντίνοος τον ευλογεί. Στο Ίντεξ τον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων, συμπεριλήφθηκε ο Πιέρ Λαρούς για το λεξικό, ο Ανρί Μπερκσόν, η Σιμόν ντε Μποβουάρ και ο Ζαν Πωλ Σαρτρ, αλλά ουδέποτε ο Φύρερ. Ήταν καλός χριστιανός για το βατικανό.
Ο καταθλιπτικός θεός του εμπορίου της σωτηρίας που αιματοκύλησε τον κόσμο αγαπούσε τους Έλληνες… λένε οι πιστοί του.Ο βλοσυρός καγκελάριος λάτρευε το Ελληνικό πνεύμα και τονίζει στην ομιλία του πριν την έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου πως “προερχόμαστε από τους Έλληνες “….ομιλών στα στρατεύματα του.
Που αρχίζει και που σταματά η ελευθερία κάποιου πριν γίνει ανομία και υποδούλωση κάποιου άλλου;
Πως μπορεί στο όνομα της αγάπης και της σωτηρίας του να σκοτώνεις ένα συνάνθρωπο σου και να του επιβάλλεις θεούς σωτήρες και ιδεολογίες;
Πως μπορεί ένας άνθρωπος να δουλοσύρεται να ποδοσύρεται και εξοντώνεται νοητικά πνευματικά υλικά σε βάναυσες κοσμοθεωρίες θεών φωστήρων και Αγελαίων μνηστήρων υπέρ πνευματοποιημένων και υπέρ υλιστικών ανισορροπιών;
Πως μπορεί ένας άνθρωπος να μπαίνει στο κρεβάτι του Προκρούστη και να ακρωτηριάζεται ανάμεσα στο ακραίο ανεδαφικό ιδεαλισμό και ένα χυδαίο υλισμό;
Πως μπορεί να δένεται σε δύο δένδρα από τον Σίνη τον Πυτιοκάμπη και να κόβεται στην μέση φανατισμένος θρησκόληπτος και φανατικός άθεος;
Γιατί δεν αφήνουμε τον Θεό στην ησυχία του και να ασχοληθούμε με τον άνθρωπο;
Ποιος θεός χρειάζεται την αγάπη μας, τα παράλια μας, τα πεσκέσια μας και τα προσκυνήματα μας;
Ποιος άνθρωπος και ποιος θεός αυτοδικαιώνεται σε ένα κοπάδι γονατισμένης μάζας ανθρώπων μπροστά του;

 Γιατί δεν κρατάμε την σωστή απόσταση ασφαλείας και δεν προσπαθούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να τον αγαπήσουμε σωστά και μαζί με αυτό τον κόσμο και όλα τα όντα του; 

Γιατί μιλάμε συνέχεια για την αγάπη του θεού και καταλήγουμε στην βαρβαρότητα του ανθρώπου;
Μη μου λες πως μ αγαπάς, μονολογεί ο Μπρεχτ τρυφερά,την τελευταία φορά που μου το είπε κάποιος αυτό,…πόνεσα παρά πολύ. 

Θα προτιμούσα να με καταλάβεις και να με κατανοήσεις και να με αγγίξεις απαλά περπατώντας πάνω μου και στα χαλιά που έχω στρώσει για χάρη σου σε ένα παλάτι του νου ενός νησιού, λέει ο Οδυσσέας….ονειροπόλος της γνώσης της αγάπης και ενός έρωτα συμπεριεκτικά.

χ Οδυσσείας

Ημέρες ερινεών

μ Οδυσσείας

  430

ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν.

ἡ μὲν ἀνεῤῥύβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ·

αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσ' ἀερθείς,

τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς· οὐδέ πῃ εἶχον

οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτ' ἐπιβῆναι·

Δεν είχα από πουθενά να κρατηθώ, ούτε στα πόδια μου μπορούσα  να στηριχθώ.

Σε  μια αγριοσυκιά  προσφύομαι υψηλά αρθείς  μέχρι το άλμα στο αιθερικό κενό.

Δεξιά η Σκύλλα  και Αριστερά  η Χάρυβδη

στο κέντρο   μια κατ΄ επίφαση δημοκρατία σιδεροχαλύβδινη.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα

 στο μέσον μια διεφθαρμένη ληστρική εξουσία χωρίς καμία λογική και ουσία

Μέρες του ΄13

Ο Τοξοφόρος Έρως

Η Ελληνική γλώσσα ομολογεί το εν αρχή ην ο Λόγος-Έρως.

Και ο Έρως ...Είναι του ανθρώπου!Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι η έκπτωση από την ανθρώπινη γλώσσα του Ελληνικού λέγειν, του Ελληνικού λόγου, έκπτωση η οποία συμπαρασύρει υποχρεωτικά τον Έρωτα, ξεριζώνοντας τον από την καρδιά του σημερινού ανθρώπου.

Η γλώσσα της σημερινής ανθρωπότητας έχει πέσει στο επίπεδο των μαζικών μέσων ενημέρωσης.

Η εποχή αυτή είναι μεταδιαλεκτική μεταλογική και μεταερωτική.

Ο έρως και ο λόγος είναι σε αυτή την συγκυρία μία ατομική πράξη αντιστάσεως.

Αντιστάσεως στον ανέραστο και άλογο σημερινό κόσμο.

Και συγχρόνως μια οικουμενική διακήρυξη του δικαιώματος του ανθρώπου να αγαπά τον άνθρωπο.

Να αγαπά τον άνθρωπο ...περισσότερο και από τον θεό.

Η διαλεκτική απολογία του Έρωτος

Μορφές Μορφέως

Ο δεκάλογος… του Μορφέα!

 Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μορφέας (Μορφεύς, δηλαδή αυτός που δίνει μορφή, σχήμα) είναι γνωστός ένας από τους χίλιους (!) γιους του `Υπνου, ή ένας από τους αδελφούς του, ώστε η Νυξ ήταν είτε μητέρα, είτε γιαγιά του Μορφέως. Ο Μορφέας ήταν επιφορτισμένος με την «αποστολή» να παίρνει διάφορες ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στο έργο του τον υποβοηθούσαν υπηρέτες που ονομάζονταν Όνειροι, όπως ο Φοβήτορας και ο Φάντασος. Γενικότερα, ο Μορφέας θεωρήθηκε ως ο θεός των ονείρων, ιδίως στη ρωμαϊκή και στη μεταγενέστερη δυτική παράδοση. Ο Οβίδιος αναφέρει ότι ο Μορφέας επικεντρωνόταν στις ανθρώπινες μορφές των ονείρων, ενώ ο Φοβήτορας στις ζωικές μορφές και ο Φάντασος στα άψυχα αντικείμενα. Εξάλλου αναφέρεται ότι ο Μορφέας, ως επικεφαλής, είχε ιδιαίτερη ευθύνη για τα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων. Ο Μορφεύς παριστάνεται με φτερούγες, που ήταν τόσο δυνατές και ανθεκτικές ώστε μπορούσαν να τον μεταφέρουν στα πέρατα της Γης.

* Το φάρμακο μορφίνη (αρχικώς «μόρφιον», morphium) πήρε το όνομά του από τον Μορφέα.

 Πηγή

Δενδρήεσσα θάλασσα

Τα δένδρα μιας σχεδίας

   240

αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ δεῖξ' ὅθι δένδρεα μακρὰ πεφύκει,

ἡ μὲν ἔβη πρὸς δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων,

αὐτὰρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.

ε Οδυσσείας

Νοήμονες Τηλέμαχοι

Το πλοίο του Νοήμονα,

του γιου του Φρονίου

στο ταξίδι της Σύγχρονης Τηλεμαχείας.

τοῖς δ' υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἐγγύθεν ἐλθὼν        630

Ἀντίνοον μύθοισιν ἀνειρόμενος προσέειπεν·

δ Οδυσσείας

Αθέμιστος ανήρ

Κτήσιππος, ο έχων στην κατοχή του, άλογα και έλλογα μέσα που τρέχουν συνεχώς εφημερίδες κανάλια πρακτορεία. 

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κτήσιππος είναι γνωστός ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο πατέρας του λεγόταν Πολυθέρσης. Ο Κτήσιππος αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες στην Οδύσσεια του Ομήρου. Στη ραψωδία υ, στίχοι 287 κ.ε., χαρακτηρίζεται ως «ανήρ αθεμίστια ειδώς» («πιο διαστρεμμένος» κατά τη μετάφραση του Ζ. Σίδερη), με πολλά πλούτη, καταγόμενος από τη Σάμη. Λέει στους άλλους μνηστήρες ότι θα χαρίσει κι αυτός κάτι στον μεταμφιεσμένο σε ζητιάνο Οδυσσέα «γιατί είναι κρίμα κι άδικο του Τηλεμάχου οι ξένοι / όσοι έρχονται στο σπίτι του να μείνουν στερημένοι», και ευθύς πετάει ένα πόδι βοδιού για να χτυπήσει τον Οδυσσέα: «... μα χτύπησε το στερεωμένο τοίχο, / γιατί ο Δυσσέας έγειρε την κεφαλή του λίγο / να το ξεφύγει και πικρά χαμογελούσε εντός του.» Ο Τηλέμαχος, που είναι παρών, κατακρίνει τον Κτήσιππο: «Αυτό όπως ήρθε, Κτήσιππε, καλό δικό σου βγήκε. / Τον ξένο δεν τον πέτυχες, γιατί έσκυψε μονάχος, / ειδέ με λάζο μυτερό θα σου άνοιγα τα σπλάχνα. / Τότε ο πατέρας σου ταφή θα ετοίμαζε αντί γάμο / εδώ. Γι' αυτό μην κάνετε στο σπίτι μου αηδίες.» (υ 300-308).

Στη ραψωδία χ (στίχοι 279 κ.ε.) ο Κτήσιππος εμφανίζεται να μάχεται κατά τη μνηστηροφονία: «Και του Ευμαίου ο Κτήσιππος πιο πάνω απ' την ασπίδα / του χάραξε τον ώμο του με το μακρύ κοντάρι, / κι έτσι όπως πέρασε ψηλά, έπεσε πίσω κάτω». Στη συνέχεια ωστόσο ο βουκόλος χτύπησε το Κτήσιππο στο στήθος και του είπε: «Να, Κτήσιππε, περίγελο, άλλη φορά να μάθεις / να μην παινιέσαι αστόχαστα, μον τους θεούς ν' αφήνεις, / πούναι από σένα ανώτεροι, αυτοί ν' αποφασίζουν. / Σε πλέρωσα για την κλωτσιά που του θεϊκού Δυσσέα / τούδωσες μεσ' στο σπίτι του σαν ήρθε σα ζητιάνος» (χ 287-291)

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη

Κτήσιππος ελέω Ευρυμάχου

Η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία έδωσε το… πράσινο φως στην (δωρεάν) εκχώρηση ψηφιακών τηλεοπτικών συχνοτήτων στα μεγάλα κανάλια, δίνοντας τους παράλληλα «άφεση αμαρτιών» για την 23χρονη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών.

Υπέρ ψήφισαν 154 βουλευτές ενώ κατά της διάταξης δήλωσαν 115.

Διάβασε περισσότερα στο: Οι ψηφιακές άδειες, το «όχι» του ΓΑΠ και ο άφαντος Καραμανλής! | gazzetta.gr 
Follow us: @gazzetta_gr on Twitter | gazzetta.gr on Facebook

Εύδμητοι Τοίχοι

η Οδυσσείας

χρύσειοι δ' ἄρα κοῦροι ἐϋδμήτων ἐπὶ βωμῶν        100

ἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,

φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη

Περί Δικαιοσύνης

....όπως την ονειρεύτηκαν ακριβοδίκαιη
οι πρώτοι άνθρωποι και Έλληνες
σύζυγο του Διός.
Θέμις ... μητέρα των Ωρών και των Μοιρών

Περί δικαιοσύνης
Δικαιοσύνη; Πότε; Πως; Που;

Πότε:
Εν αρχή ην και συμφώνως με τας Δημιουργικάς Αρχάς,
ην, ο Λόγος της Δικαιοσύνης, ο νοητός!
Χωρίς την εγγύηση και την άρρηκτη διαβεβαίωση της…..ο κόσμος
διάκοσμος δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης.
Δεν πληρεί τις προδιαγραφές ενός εγκόσμιου έργου, κόσμημα με Ήθος.
Η αδικία είναι εξοργιστική από όπου και αν προέρχεται,
είτε από θεό …είτε από άνθρωπο και δεν μπορώ να την ανεχθώ και να την αποδεχθώ. Αντιβαίνει με τον ορθό νου.
Αδίστακτα τον εξοντώνει, τον κατακρεουργεί.
Φθάνει πια με αυτή την άδικη ….παράλογη απουσία της ορθοφροσύνης.

Πως:
Εν αρχή αποφαίνεται …..ο Ηράκλειος Λόγος …ασχολούμενος με την εντεταλμένη δικαιοδοσία του, σε αξύνετους υπνοβάτες:
«Αλλά ενώ ο Λόγος παραμένει ο ίδιος, οι άνθρωποι παραμένουν ασυλλόγιστα αξύνετοι τόσο πριν τον ακούσουν όσο και μετά. Διότι όλα γίνονται κατά αυτόν το λόγο τόνδε σύμφωνα με αυτόν το λόγον αλλά και δια τούτο,..»
Η έννοια τη Δικαιοσύνης, ο Ήλιος της, είναι η κάθετη δύναμη που ανυψώνει τον άνθρωπο σε ορεσίβιες υψηλές του Ολύμπου κορυφές … στο ζενίθ της ακτινοβολίας του. Προχωρών μετά τον Ζυγό, την Ζυγαριά και την Κρίση του, σε δύσβατα μονοπάτια πυριφλεγούς συνείδησης ….αυτόφωτης.
Μεταφέρων την ύλη των εύφορων πεδιάδων σε μετουσιώσεις της συντελεσμένης πραγματικότητας …. Ως χαρμόσυμο μήνυμα ευδοκίας.
Αυτό … της εμπειρίας του Πνεύματος της Περιπέτειας του και της Επιστροφής του…
Νόμιμο κτήμα ,απόκτημα της οντολογικής περιουσίας του ανθρώπου.
Δικαιωματικά πλέον του ανήκει!

Που:
ΕΔΩ!
Δέον,
Αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη, η Γη να μη ξαναβγάλει χορτάρι,
Ο άνεμος να κοπάσει να λιγοστέψει,
Τα νερά να πάψουν να τρέχουν,
Ο Ήλιος να μην ανατείλει ξανά,
Τα αστέρια να σβήσουν,
Η Σελήνη …να αποχωρήσει.
Όλος ο κόσμος ,
Σε μια ηφαιστειακή έκρηξη …πυροτέχνημα αλουργίδας
ξυπόλητος κόσμιος πρίγκιπας
της αμπώτιδος,
στα κοσμικά ρεύματα να βυθισθεί ξανά.

Αυτή είναι η Ετυμηγορία των Πολεμιστών
Στην Δίκη των Αστεριών!
Φτάνει πια με αυτή την αδικία…του αντινού
και με το παράλογο της αδικίας ενός παρασιτικού ιού.

"Θέμις" θα πει... ίσταται πάνω απ' όλα

Πηγή